Such a fantastic event! Great venue, powerful sound, lots of green and great audience! One of the best rock festivals ever held in Yerevan!
And meet the guy behind almost all of our photos! Mko/Mukuch/Mkrtich Nazaryan! Our good friend, talented photographer, great person with a good eye!
I’m not that keen on days such “Europe”, but since it was being marked on the same day as “European Day of Parks” my only wish for the day was for the Armenian parks to be as green, well-looked-after and “caféless” as their European peers.
Dogma with the top guy of the Council of Europe
Wanted to present him long ago… If you have been at our solo concerts you must have thundered for a second due to the unexpected appearance and powerful growl of Vardan Araqelyan from the ex-Aramazd band. We just experimented, but so perfectly the vocals harmonized with each other on the song “Colours” that now we don’t see it without Vardan’s participation. And as a matter of fact we play it during our own gigs only.
Why are you so sad, alone...
But so happened that Vardan appeared 5 minutes before our appearance on the stage at Shahumyan Square and wished to perform… and the wider audience of different musical tastes gathered there got acquainted, maybe astonished or petrified of the power of sound and voices openair. Such a bliss!
Colors in your eyes... find them in your dreams...
The rain on April 27 started on top of our organizational problems, exhausted minds and bodies. After a sleepless night early the next morning we headed to the airport to meet the guitar legend and his band.
Another moment and…here they are – the moment when timidly dreamed dreams come true… and the rain is a balm anymore.
The great jazz fusion guitarist and composer John McLaughlin and his band “The 4th Dimension” gave a concert on April 28, 2010 in Yerevan! Proud to say this as promoters of the event!
Dear John, all the venyl disks, CDs, booklets, posters I asked you to sign were meant for your fans who requested me to pass your touch on to them;)
in a balm... off the plane, under the rain.
With his band complied of virtuous musicians and wonderful people such as Gary Husband – true instrumentalist, who plays keyboards and switches over to drums with ease, Mark Mondesir – brilliant drummer with perfect sense of rhythm and music, whom we had already had the pleasure of knowing back from Jethro Tull concert, Etienne M’Bappe – the finest bassist, whose gloved fingers glide imperceptibly flowing into a perfect bass melody, the legend of guitar John McLaughlin, restrained as a man on the stage, joking constantly behind it, played his “4th dimension” virtuous and divine music, passionately playing his guitar, bringing out the euphoric feeling which infected everyone, passed this elation to every music-lover.
Not only the rain was a balm anymore, but anything and everyone…
no...just no comments!
With immense happiness and greatest honour, we want to share this very exciting and valuable to us news with you!
Quoting Official Jethro Tull website:
Ian Anderson – 2010
September 24 Yerevan, Armenia Opera House, Sayat-Nova Street with the Yerevan Symphony Orchestra
Guest Act for Yerevan – Zara from Dogma
Zara, the lead vocalist of the Armenian band Dogma, will join Ian as a special guest for the Yerevan date. In Ian’s words, Dogma is….”The best musical metal band this side of Mars. Amazing bass player. Brilliant vocals. Searing guitar. Thundering neutron drums. This band feature instruments which are weapons of mass destruction…. Oh, to be so young.”
If you happen not to know or doubt as to who were the organizers of this unforgettable Uriah Heep concert in Yerevan, so here you are!
Uriah Heep and Dogma – Veni Vidi Vici
Very nice people, open hearted and down to earth, indeed, who gave a great concert full of positive, nostalgia, melodizm and drive, who liked our hospitality a lot and wished to come back again! Hopefully it will happen! Thanks Uriah Heep!!!
Tasting Armenian Cognac right off the plane – Cheers!
Mick liked their tour to the Cognac factory… uh, and he liked my hair as well
Guess Vardan and Derik had a deal to wear the dogma shirts for that day
THE BASSISTS. DOT!
Bernie signing dime a dozen of posters – “It costs me nothing, but is everything for them”.
This is all about rock, nothing else!
Mmmmm… no,, I don’t know how to put it down in words…the sensation was quite indescribable… It was an immense honour to be among the organizers of Jethro Tull concert in Armenia. Meeting and getting to know these legendary, meanwhile very humble people was one of the best things I’ve ever experienced!!!
You may think you know everything, whereas … the pleasant surprise makes you speechless…
Review by Zara/Vibrographus
“Երբ մի բան շատ ես ցանկանում, ողջ տիեզերքն է նպաստում դրա իրականացմանը”
Համենայն դեպս մեզ մոտ այդպես է:
Մեր առջև դրված նպատակը ու այն իրականացնելու մեծ ցանկությունը զորեղ գտնվեցին ամեն տեսակ պեսիմիստներից, մեզանից անպակաս բամբասանքներից, վատ լուրեր տարածողներից, գործի մեջ քար գցողներից: Ստացվեց այնպես, որ մեր գաղափարի ուժը իրեն ձգեց անգամ վարչապետին, ում ցանկությունն ու կրքերը միանգամայն համընկան մեր նպատակի հետ, ինչն էլ և դարձավ ծանրակշիռ խթան: Արեցինք այն, ինչ շատ ցանկացանք ու ինչին նվիրվեցինք մինչև վերջ:
Jethro Tull-ի համերգը կայացավ Հայաստանում!!!
Կայացավը այդքան էլ ճիշտ բառը չէ` նկարագրելու համար այն տոնը, այն հնչողությունը, լույսերի պարը, այն ոգևորությունը որ երկար ժամանակ, եթե ոչ երբևէ չի եղել Հայաստանում, ու դեռ հարց է` մեկ էլ կլինի, թե` ոչ: Համալիրի համերգային դահլիճը միահամուռ պայթում էր, ցնցվում էր, տոմսից ուշացածները ծեծում էին դռները, համալիրի դռնապանները նման հանդիսական երբեք չէին տեսել: Համերգը նկարահանել չթույլատրելու բոլոր փորձերը հօդս ցնդեցին. դահլիճը էքստազի մեջ էր, կրքերն անկառավարելի էին բեմը գրոհելու աստիճան, ինչի փորձը կիսահաջող ավարտվեց Անդերսոնի ոտքերի տակ նետված մեր պարսկահայ բարեկամի կողմից, ում համար անհանգստացողներին հանգստացնելու համար ասեմ, որ ոտքերից ու ձեռքերից բռնած նրան դուրս հանող անվտանգության աշխատողները նրան հատուկ վնաս չեն պատճառել, դեռ ավելին` համերգից հետո Անդերսոնը նրա և նաև դրսում հավաքված մեր բարեկամ վրացի մելոմանների համար մեծահոգաբար ստորագրեց:
Իսկ այս ամենի պատճառը… Երևի թե առաջին անգամ Հայաստանը անմիջնորդավորված կերպով տեսավ պրոֆեսիոնալի աշխատանքը, ով ուշադրություն է դարձնում յուրաքանչյուր հնչյունի, կարևորություն է տալիս ելևէջի ու լույսի ներդաշնակությանը, ով ոչ տարիքը, ոչ էլ հոգնածությունը մատի փաթաթան չի դարձնում թերությունները կոծկելու համար, այլ պարզապես դրանք թույլ չի տալիս:
Նրանք իրենց առաքելությունն արեցին վերին հանգստությամբ, կատակներ անելով, առանց բարդություններ ստեղծելու, առանց վերամբարձ պահանջների, իսկ նրանց անասելի համեստությունը ստիպում էր կարմրել, գլուխ խոնարհել, կասկածի տակ դնել բոլոր աստղերի մասին ասեկոսեները, կամ էլ` կասկածել նույն այդ «աստղերին»: Համբերատար շփվեցին ընդունելությանը հրավիրված բոլորի հետ առանձին-առանձին, չվարանեցին լինել անկեղծ, որքան էլ անցանկալի լիներ ճշմարտությունը, անգամ համբերատար պատասխանեցին լրագրողների տրիվիալ հարցերին:
Այստեղ կարելի էր թվել նաև, թե ինչ արեցին հետո, ինչ խոսեցին ընթրելիս, ինչ ասացին քաղաքի փողոցներով շրջելիս, բայց փչացած հեռախոսը մեր խաղը չէ, թերևս, միայն մեկ բան. Կեսարը կասեր` եկա, տեսա, հաղթեցի, իսկ Յան Անդերսոնն ամենայն համեստությամբ վերջում ասաց. «Շնորհակալություն, որ ամեն ինչ արեցիք, որպեսզի այս համերգը միջազգային ստանդարտներին համապատասխան կայանա Հայաստանում»:
Իսկ դրա համար մեր հերթին պետք է շնորհակալություն հայտնենք Հայաստանում այդ բնագավառի միակ լավ մասնագետներին, որոնց մատների վրա կարող ես հաշվել ու որոնց հետ աշխատելը մեր բացառիկ առավելությունն է:
Եթե Հայաստանի գոնե 10%-ը հասկացավ, թե Երևանում Jethro Tull-ի համերգը ու նրանց եվրոպական համերգային շրջագայության շրջանակներում հայտնվելը ներկայացուցչական ինչ կարևոր իրադարձություն էր քարտեզում իր աննշան տեղը զբաղեցնող Հայաստանի համար, ուրեմն մեր երկրում ամեն ինչ չէ, որ կորած է:
